Cornelius Lambregtse is een uit Rilland – Bath afkomstige onderwijzer, die al jarenlang in Amerika woont. Deze onbekende auteur is er in geslaagd om het volksdeel, dat landelijk gezien maar ‘een klein kuddeke’ vormt, op boeiende en vaak aangrijpende wijze te beschrijven. Hij vraagt aandacht voor de kring der bevindelijke godsdienstigen, de onvervalst reformatorische christenen die in kleine kerkgenootschappen tezamen komen . . . Hij is tot het schrijven geinspireerd door de dood van zijn zoontje. Toen dit kind overleed had hij de Bevelanden al verlaten. Hij wekt het als het ware weer tot leven in de persoon van Fransje Westrate, het jongste kind in een Zeeuws arbeidersgezin. Ook dit jongetje sterft op jeugdige leeftijd. ‘In zijn arm de lammeren’ (de titel is ontleend aan Jesaja 40 : 11) beschrijft het leven van een kind in dit milieu, omstreeks de twintiger jaren van deze eeuw, zijn ziekte en sterven, en hoe dit verwerkt word door zijn omgeving. Centraal staan het kind en de verhouding tot God van alle in dit boek voor komende personages. Cornelius Lambregtse schrijft met een grote liefde over zijn land van herkomst, soms met uiterst milde humor, maar altijd vol respect en begrip. Zelden zijn de zieleroerselen van mensen die de oude waarheid zijn toegedaan zo indringend en gaaf beschreven. Cornelius Lambregtse begrijpt niet alleen alle tobberijen en hemelse verrukkingen van deze stillen in den lande, maar is een grote kinderspycholoog. De maniet waarop hij Fransje Westrate’s kijk op zijn wereldje tekent getuigt van talent. Hetzelfde kan trouwens gezegd worden van de topografische aspecten: het Zeeuwse landschap komt op zeer evocatieve wijze tot leven. Het boek geeft de schets van een ‘Nederlands binnenhuisje’ zoals weinigen dat kennen. Toch is deze roman geen brok folklore. Voor het eerst misschien van zichzelf ontstegen en herkenbaar gemaakt in de gestalte van een eenvoudig, maar o.i. onmiskenbaar kunstwerk.”
De merwedestreek
bezoek ook onze overige sites: