Hendrik Magdalenus (Dick) Bruna (Utrecht, 23 augustus 1927) is een Nederlands grafisch vormgever, tekenaar en schrijver van kinderboeken. Dick Bruna werd geboren als tweede zoon van de uitgever A.W. Bruna en J.C.C. Erdbrink, en broertje van Henk Bruna. In de Tweede Wereldoorlog zat het gezin enkele jaren ondergedoken in Loosdrecht opdat de vader niet naar Duitsland gezonden zou worden voor de Arbeitseinsatz. Na de oorlog vervolgde Dick Bruna in eerste instantie zijn middelbare schoolopleiding maar hield daar al spoedig mee op. Het was de bedoeling dat hij in de voetsporen van zijn vader en grootvader zou treden en uitgever zou worden. Om zich hierop voor te bereiden vertrok Dick Bruna naar Londen en Parijs. In de laatste plaats bezocht hij veelvuldig allerlei musea wat hem ertoe aanzette om kunstenaar te worden. Toen hij weer in zijn eigen land was teruggekeerd begon hij daarom aan een studie aan de Amsterdamse Kunstacademie maar daar gaf hij al gauw de brui aan. In plaats van bij de uitgeverij A.W. Bruna & Zoon uitgever te worden, ging hij er als tekenaar werken. Hij gold daarom toen een beetje als het zwarte schaap van de familie. Het succes van de uitgeverij was mede te danken aan het feit dat het bedrijf op elk spoorstation in Nederland wel een kiosk had waar zijn boeken werden verkocht. Dick Bruna trouwde in 1953 met Irene de Jongh. Zij kregen drie kinderen. In datzelfde jaar verscheen zijn eerste kinderboekje, De Appel. In 1955, op vakantie aan de Nederlandse kust, tekende Dick Bruna voor zijn zoontje het eerste Nijntje-verhaal, daartoe geïnspireerd door diens pluchen speelgoedkonijn. Nu hij in de tachtig is, gaat hij nog iedere dag op de fiets naar zijn atelier in de Utrechtse binnenstad, waar hij telkens weer nieuwe kinderboeken tekent en schrijft. Zijn boeken zijn in meer dan vijftig talen vertaald, met vooral heel grote oplagen in Japan.
bezoek ook onze overige sites: