In de 16e eeuw was het gebruik van Zwitserse huurlingen gemeengoed in Europa. Huldrych Zwingli was hier een fel tegenstander van, tenzij het gebruik van huurlingen goedgekeurd werd door de Paus. Ondanks Huldrych Zwingli zijn bezwaren heeft Huldrych Zwingli meermalen als proost in het leger gefungeerd, aangezien jongeren uit zijn parochie ook werk vonden als huurlingen. Toen Huldrych Zwingli tegen deze zelfverhuring optrad moest Huldrych Zwingli weg als pastoor en werd Huldrych Zwingli in 1516 priester in het bedevaartsklooster van Einsiedeln. Vanwege zijn bezwaren tegen buitenlandse militaire dienst, zijn reputatie als een begunstigd preker en zijn academische verdiensten werd Huldrych Zwingli in 1518 benoemd tot priester in de Grossmünster-kerk in Zürich.

Huldrych Zwingli was in 1518 meer dan bereid om Glarus te verlaten in verband met de heftige pro-Franse sfeer daar. In die tijd was Huldrych Zwingli nog een groot aanhanger van de Paus. Vanwege de literaire werken die Huldrych Zwingli in Glarus schreef was Huldrych Zwingli een vriend van de Zwitserse kardinaal Mattias Schinner. Huldrych Zwingli ontving om dezelfde reden een jaarlijkse vergoeding uit Rome.

Als priester in de Grossmünster-kerk begon Huldrych Zwingli publiekelijk vraagtekens te zetten bij de dogmatiek van de Rooms-Katholieke Kerk. Zwingli heeft altijd volgehouden dat Huldrych Zwingli niet op de hoogte was van de geschriften van Maarten Luther en dat Huldrych Zwingli de Zwitserse Reformatie onafhankelijk van hem begon. Toen een priester in 1519 aflaten kwam verkopen in Zürich verzette Huldrych Zwingli zich tegen hem. Dit voorval vond plaats twee jaar nadat Luther de aflaten veroordeeld had in zijn 95 stellingen.

In 1520 stopte Huldrych Zwingli zijn inkomen van de Paus. Vervolgens viel Huldrych Zwingli het huurlingensysteem aan en overreede Zürich, als enige van alle kantons, om de alliantie met Frankrijk te weigeren. Op 11 januari 1522 werden alle buitenlandse diensten en vergoedingen in Zürich verboden.

Vanaf 1522 begon Huldrych Zwingli met het hervormen van de kerk en het Christlijke geloof. Zijn eerste reformatorische geschrift, Vom Erkiesen und Fryheit der Spysen, werd gepubliceerd tijdens een dispuut over het kerkelijk recht aangaande vasten. Volgens Huldrych Zwingli was het vasten slechts een menselijke regel en niet in overeenstemming met de Bijbelse geboden. Zwingli was er nu van overtuigd dat alleen de Bijbel, en niet de tradities van de kerk, de bron was van het geloof. Huldrych Zwingli publiceerde deze gedachten in Archeteles.

Huldrych Zwingli was van mening dat het zonder een buitengewone Goddelijke zegen onmogelijk was voor een priester om zich aan het celibaat te houden. In het voorjaar van 1522 trouwde Huldrych Zwingli met Anna Reinhard in het geheim. Anna was een jonge weduwe met drie kinderen die bekend stond vanwege haar schoonheid, geloof en trouw aan de reformatie. Huldrych Zwingli vierde zijn huwelijk op 2 april 1524 in een openbare kerkdienst. Zij kregen tussen 1526 en 1530 nog vier kinderen.

Huldrych Zwingli zijn radicale volgelingen maakte gebruik van de situatie in Zürich om afbeeldingen en beelden uit de kerken te verwijderen, de liturgie te veranderen en de Mis te versoberen. Tegen het einde van 1524 waren de kloosters afgeschaft. Van 1526 tot 1531 werd Huldrych Zwingli zijn vertaling van de Bijbel, de Froschauer Bijbel, gedrukt. Op de donderdag in de Goede Week van 1525 werd de eucharistie voor het eerst gevierd volgens Huldrych Zwingli zijn nieuwe liturgie. De mannen en vrouwen zaten toen aan weerszijden van de kerk langs een lange tafel waarop brood op houten borden en wijn in houten bekers stonden. Het verschil met de oude eucharistie was groot, maar de nieuwe liturgie werd zonder problemen geaccepteerd. In hetzelfde jaar kreeg Huldrych Zwingli de ere titel Antistes.