Watchman Nee, Chinese naam Ní Tuòshēng (Swatow, 4 november 1903 - Kwang-Teh, 31 mei 1972) was een Chinees prediker (geen predikant: die worden officieel bevestigd, en hij was daar tegen) die vanwege zijn geloof twintig jaar gevangen gehouden werd, en ook in gevangenschap stierf. Volgens de traditie noemden zijn ouders hem Shu-tsu (spreek uit als Sjoe-tsoe), hetgeen Sjanghai betekent: hij die de traditie van voorouderverering voortzet. De theologische invloed van Watchman Nee (Engels voor Nee To-Sheng - in het Nederlands Wachter), die veel verder reikt dan zijn eigen kring, is zeer groot, niet alleen binnen zijn vaderland China maar ook daarbuiten. In 1925 veranderde hij zijn naam Shu-tsu in To-sheng (Watchman), omdat hij zichzelf zag als iemand die midden in de nacht (de geestelijke duisternis in deze tijd) de mensen wakker riep om ze duidelijk te maken dat de wederkomst van Christus nabij is. Watchman Nee is in theologisch opzicht zowel bij de Vergadering van gelovigen (waar hij regelmatig sprak) als ook bij de Evangelische Gemeenten en in mindere mate bij de Pinkstergemeenten in te delen. Hoewel hij in tongentaal geloofde, legde hij er minder nadruk op (in zijn boek 'Gods Werk' - Nederlandstalig - noemde hij tongentaal een gave voor geestelijke baby's - hoofdstuk 4, pagina 26 en 27). Nee was een "eens gered altijd gered Arminiaan." Zie ook "Belangrijke Punten van zijn Theologie" verderop in dit artikel. Hij wordt soms wel de Chinese Calvijn genoemd, maar wat de leer der uitverkiezing betreft was hij het beslist niet met Calvijn eens. Watchman Nee verwierp zowel het supralapsarisme als het infralapsarisme omdat beiden uitgaan van een bewust verwerpen door God van sommigen uit het menselijke geslacht. De Schrift leert volgens hem nergens dat sommigen onveranderlijk zijn voorbestemd tot eeuwige verdoemenis.
bezoek ook onze overige sites: