De Piano is één van de meest populaire en veelzijdige instrumenten. Het toonbereik is groot en wordt slechts overtroffen door dat van het orgel. Ook is het instrument in grote mate expressief. De Piano komt in de 19e eeuw tot grote bloei en wordt het huisinstrument bij uitstek. Hij wordt gebruikt als solo- èn als begeleidingsinstrument. Naast het vleugelmodel - klankkast en snaren horizontaal - kent men het rechtopstaande model, dat je hieronder ziet afgebeeld. Dit model is later ontwikkeld en wordt het meest gebruikt omdat het goedkoper is en kleiner. De eerste Piano, de pianoforte (dit was een vleugelmodel), werd omstreeks 1700 gebouwd door een Italiaan, Bartolomeo Cristofori, die met experimenten bezig was om een toetsinstrument te produceren, dat meer op de aanraking van de speler reageerde dan het klavecimbel (op dit instrument kon je de geluidsterkte niet beïnvloeden, dus van hard naar zacht was niet mogelijk). Op de pianoforte kon je de geluidsterkte wel beïnvloeden, door de toets zachter of harder aan te slaan. Deze ontdekking maakte het mogelijk dat je op dit toetsinstrument in grote mate expressief kunt spelen. Dit instrument werd pianoforte genoemd omdat je er zowel zacht (piano) als sterk (forte) op kon spelen, iets wat op het klavecimbel dus niet kon.