Frans van Houwelingen

In 1955 werd Frans van Houwelingen geboren als derde zoon in een gezin met vier kinderen. Vijf jaar later werd Frans van Houwelingen de op één na jongste, toen er nog een zusje kwam. Frans van Houwelingen zijn broer Jan was er al vroeg van overtuigd, dat hij later bij het onderwijs wilde en testte zijn didactische kwaliteiten op Frans van Houwelingen uit. Dat had tot resultaat dat Frans van Houwelingen al kon lezen en schrijven voordat Frans van Houwelingen naar de lagere school ging. Deze voorsprong heeft er zeker toe bijgedragen, dat Frans van Houwelingen me al vroeg bezig hield met teksten en verhaaltjes. Hij sliep ook met Jan in één bed. Hij vertelde Frans van Houwelingen verhaaltjes, die hij ter plekke bedacht. Frans van Houwelingen moest de achternaam van een kind uit zijn klas noemen en hij bedacht dan 'hoe ze aan die achternaam gekomen waren'. Ook Frans van Houwelingen zijn moeder heeft veel invloed gehad. Ze las op vrijdag- of zaterdagavond voor. Meestal was het boek zó spannend, dat ze niet meer mocht ophouden. Soms viel ze in slaap, voordat de Van de Hulst-maan om het hoekje van een wolk verscheen... Frans van Houwelingen zijn vader had veel gevoel voor taal. Spellen was duidelijk een zwakke kant, maar die werd gecompenseerd door moeder. Bij haar stond nooit een d'-tje of t'-tje verkeerd! 's Zondagsavonds, als moeder en de groten naar de kerk waren, vertelde pa steevast dat éne verhaaltje: Trijntje Giet. In Frans van Houwelingen zijn eerste voorleesbundel heeft hij dat verhaal opgeschreven. Hier is dus zeker sprake van directe invloed... Dat schrijven iets erfelijks is, bleek ook hieruit: Frans van Houwelingen zijn pa van 79 trakteerde zijn kinderen op een door hem geschreven boekwerkje over zijn jeugd. In een stijl, waarop menig publicerende schrijver jaloers kan zijn.