Halverwege de achttiende eeuw verscheen in Nederland een unieke Bijbelverklaring: de Verklaring van de Geheele Heilige Schrift, door eenigen van de voornaamste Engelsche Godgeleerden. Het omvangrijke werk kreeg de naam van die godgeleerden die aan de eerste delen het grootste aandeel leverden: Patrick, Polus en Wels. In latere delen werden meer verklaringen van andere theologen gebruikt. De ‘Patrick, Polus en Wels’ onderscheidt zich van bijvoorbeeld Matthew Henry door de meer zakelijke benadering. Waar Henry al snel overgaat tot het trekken van praktische lessen uit de Bijbeltekst, gaat dit commentaar dieper in op de betekenis van woorden en gebeurtenissen.