Iets over de inhoud van het boek:
Floortje krijgt een buurjongen. Een Somalisch asielzoekertje komt met zijn moeder naast haar wonen. Jarenlang zijn Floor en Farid onafscheidelijk. Maar na dertien jaar dreigt daar nu een eind aan te komen. Farids moeder krijgt te horen dat het laatste verzoek om een verblijfsvergunning is afgewezen. Farid en zijn moeder zullen binnenkort het land moeten verlaten. Floortje mobiliseert alles en iedereen om te voorkomen dat Farid echt wordt uitgezet.
Met haar klas stelt Floortje een hele lijst met actiepunten op. Ze bedenkt van alles om Farid te redden – ze sluit zelfs vriendschap met de dochter van de minister van vreemdelingenzaken! Farid is somber. Zal het allemaal helpen? Maar Floortje weet het zeker: Farid zal vast mogen blijven, als de politici in Den Haag zijn schrijnende verhaal maar kennen. En daar zal zij haar uiterste best voor doen.
Uiteindelijk schrijft ze haar eigen boek.
De laatste zin die Floortje in haar boek schrijft luidt: Ik hoop dat dit verhaal een plaats krijgt in de vaderlandse geschiedenis en daar vooral zal blijven.
Uit een interview met Ben Slingenberg:
'Langzaam groeide het verhaal van Farid en Floortje, bladzijde na bladzijde. Tot de dag dat een klein propje uit mijn hart, de weg naar mijn hersens vond…
Na dit herseninfarct leek eerst alles nog goed te functioneren. Maar een dag erna merkte ik dat ik gesprekken niet meer zo goed kon volgen, mijn aandacht niet meer bij het schrijven kon houden, de lijnen uit het verhaal niet meer kon onthouden en dat het verzinnen ook niet meer ging. En… ik werd vreselijk moe. Schrijven ging niet meer.
De dokter stuurde me naar een revalidatiecentrum. Daar moest ik eindeloos oefenen en manieren verzinnen om mijn aandacht bij het schrijven te houden…
Na anderhalf jaar oefenen ging het schrijven een klein beetje. Iedere dag schreef ik, eerst een kwartiertje, later een halfuurtje, letter na letter. Want het boek van Farid en Floortje en de dreigende uitzetting moest af! Ik was van hen gaan houden.
Na maanden en maanden schreef ik de laatste letter van het verhaal. Ik voelde me geweldig.'