Mensen bejegenen God met respect, met geloof. Maar moeten zijn dat ook met liefde? Waarom verdient God liefde van de mens? En hoe kan die liefde gestalte krijgen?
Over deze fundamentele vragen schreef de grote Middeleeuwse denker en kloosterstichter Bernardus van Clairvaux (1090-1153) een beroemd geworden traktaat.
Het geldt als een van de mooiste mystieke teksten uit de westerse traditie. In een rijke stijl, die evengoed lyrisch en beeldrijk is als nuchter en helder, voert Bernardus de lezer mee. Tot over de grenzen van taal en menselijke ervaring.
‘De reden om van God te houden, dat is God. En de mate waarin? Mateloos moet het zijn!’