Natalie Ingram heeft een succeesvolle, toegewijde echtgenoot, een prachtige zoon van een jaar oud en is in verwachting van haar tweede kind. Het leven lacht haar toe...
Tijdens een schoonmaakbeurt in het huis van haar moeder vindt Natalie het dagboek van haar betovergrootmoeder Cosima uit 1849. Ze begint enthousiast te lezen, maar wordt geconfronteert met de 'vloek' die op de vrouwen in haar familie rust: De zoons die zij baren, zijn 'achterlijk'. Het dwingt Natalie de waarheid onder ogen te zien: Haar zoontje ontwikkelt zich niet goed en heeft waarschijnlijk een erfelijke aandoening. Hoe moet ze hiermee omgaan? Zal hun ongeboren kind wél gezond zijn?